زیبایی و تنوع در محوطه فضای سبز:

یکی از عناصر اصلی و حیاتی در محوطه، وجود آب است که قسمتی از آن منحصراً برای آبیاری، حفاظت گیاهان و بخش دیگر به منظور ایجاد وخلق زیبائی درطراحی مورد استفاده قرار می گیرد.

ولی آنچه که مورد توجه است وجود و تأثیر آب از لحاظ زیبائی و تنوع در محوطه فضای سبز، از قبیل تشیکل آب نماها حوض و حوضچه است. آب در حال حرکت که فرو می ریزد قطره قطره می چکد، موج می زند، می ریزد، یا می پاشد، می تواند بر جنبش و هیجان محوطه بیفزاید.

 فواره ها و آبنماها می توانند به مقدارزیادی در خنک کردن هوای محل تأثیر داشته باشد .

طراحی آب نما در محوطه فضای سبز به شکلهای مختلف که جنبه تزئینی داشته باشد، بستگی کامل به ذوق و سلیقه طراح دارد .

انواع فضای سبز:

 ۱- فضاهای سبز عمومی: بیشترین مورد از فضای سبز است که در دسترس می باشد این فضاها عمومی مکانی جهت بازی ها و مناطق ورزش است. فضاهای یاد شده اساساً برای این منظور طراحی یا تجهیز شده اند.

وجود نیمکت، روشنایی، آبخوری، دستشویی، کف سازی معابر و دسترسی از اجزاء اصلی این نوع فضاها به شمار می روند.

۲- فضاهای سبز نیمه عمومی: فضاهای سبزی که بازدهی اکولوژیکی دارند، لیکن استفاده کنندگان آن ها، نسبت به فضاهای سبز عمومی محدودتر هستند.

محوطه های باز بیمارستان ها، پادگان ها و ادارات دولتی و… در این دسته قرار می گیرند.

۳- فضاهای سبز خیابانی: نوعی از فضاهای سبز شهری هستند که به طور معمول درختکاری حاشیه ی باریکی از حد فاصل مسیرهای پیاده رو و سواره رو را تشکیل می دهند و یا به صورت متمرکز در فضاهای نسبتا کوچک میدان ها و یا در زمین های پیرامون بزرگ راه ها و خیابان ها شکل گرفته اند .

وظیفه ی اجتماعی و مهم طراحی فضای سبز ، ایجاد هماهنگی میان هنر و علم ، به منظور سازمان دهی برنامه ریزی و طراحی کل محیط و منظر است .

امروزه با توجه به این که سلامت و رفاه انسان اهمیت خاصی پیدا کرده است ، دست یابی به توانایی پایدار محیط و منظر، بدون از بین بردن و کاهش کیفیت منابع، یک اصل حیاتی در این حرفه است.

تفاوت دیگری که طراحی فضای سبز با دیگر هنرها دارد ، این است که یک طرح لنداسکیپ فضای سبز ، پس از پایان مراحل ساخت ، در حقیقت هنوز تکمیل نشده است

تنها در طول زمان، به شکل نهایی خود دست پیدا می کند. به همین، دلیل حفاظت و نگهداری پروژه، پس از اجرا، ضامن حفظ و بقای آن است و از اهمیت و یژ ه ا ی برخوردار خواهد بود.

اصول طراحی فضای سبز:
طراحی فضای سبز، در مقیاس های کوچک ، باید مبتنی بر راحتی، زیبایی، دوام و صرفه ی اقتصادی باشد .

طراحی فضای سبز ، به عنوان بخشی از طراحی فضای شهری، فرآیندی انسانی است که با بهبود کیفیت کالبدی محیط زیست سرو کار دارد .

آن چه که باید در طراحی ، به آن اشراف داشت ، این است که یک فضای سبز (در هر مقوله ای که باشد )، از یک سو، جز یی از شهر است و نمی توان بدون توجه به کل ، در مورد جز ء برنامه ریزی و طراحی انجام داد و از سوی دیگر ، هر فضای سبز ، به منزله ی یک کل است که از ترکیب اجزا، مانند : راه ها، باغچه ها، محوطه سازی ، مبلمان و المان ها تشکیل می شود و ضمن این که بایستی کلیت در تمامی اجزا احساس شود، اجزا نیز به خوبی طراحی شوند.

در طراحی فضای سبز ، از گیاهان به عنوان عناصر معماری می توان استفاده کرد .

این عناصر ، همانند دیگر عناصری که در طراحی به کار گرفته می شوند، از ویژگی های بصری مانند: نقطه، خط، فرم، رنگ و بافت برخوردار هستند .

بایستی این ویژگی ها براساس اصول زیبایی شناختی، یعنی وحدت، ریتم، تناسب، تعادل، توازن و مقیاس چیده شوند تا بتوان به محیطی دلپذیر دسترسی پیدا کرد.